บทที่ 6 มิสเตอร์พี

"แค่นี้ก็คงพอนะ" ปุณณ์เอ่ยขึ้นหลังจากวางจานอาหารสองอย่างลงบนโต๊ะ มองอาหารที่มีทั้งหมดสี่อย่าง ก่อนจะหย่อนตัวลงนั่งเก้าอี้ฝังตรงข้ามปัณณ์ โดยเว้นที่ว่างไว้ให้นาวกับอีฟ

"แค่นี้ก็กินไม่หมดแล้ว สองคนนั้นกินอย่างกับแมวดม พาฝันยังกินเยอะกว่าอีก กินจนตัวกลมเป็นลูกหมูตัวน้อยๆ ละ" ปัณณ์ว่าพร้อมทั้งยิ้มน้อยๆ ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ